Testimonials

Wil je weten waarom mensen terug willen keren naar Bonaire? Wil je weten wat hun ervaringen zijn? Ben je geinteresseerd in hun tips? Hieronder kun je het verhaal van een aantal remigranten lezen.

De redactie wil graag in contact komen met de remigranten van de afgelopen jaren. Geef u op aan de redactie van Ban Boneiru Bèk.

Suradno Mercera

Het wonen hier geeft mij een vakantiegevoel

“Laten we afspreken bij It Rains Fishes, daar werkt mijn vriendin, Ruthsien Martina, als kok, die kan ik dan meteen ophalen” hoor ik aan de andere kant tijdens mijn mobiele telefoongesprek met Suradno Mercera wanneer ik een afspraak met hem maak voor een interview voor deze testimonial.
Dat dat zijn werkelijke motivatie is, daar twijfel ik niet aan, maar het geeft ons ook zicht op zijn werkterrein, de Bonaire National Marine Park. In november 2009 begon Suradno als assistent ranger bij de afdeling Marine Park van STINAPA, sinds 1 januari jl. is hij bevorderd tot ranger. Lees hier het hele verhaal van Suradno 

Tazin Montanus: Geboren op 30 augustus 1986

Geef jezelf een jaar de tijd
Aan tafel dit keer de jonge vierentwintigjarige Tazin Montanus, geboren op 30 augustus 1986 in Nederland. Ik zie de wenkbrauwen al fronsen, is zij een remigrant? Ja, zij is een remigrant! Want toen Tazin 13 jaar was besloten haar ouders, Peter Montanus en Esmeralda Paula in het jaar 2000 met het hele gezin naar Bonaire ‘terug’ te gaan. En dus heeft zij vanaf dat moment haar middelbare schoolopleiding vervolgd op de Scholen Gemeenschap Bonaire. Lees hier het hele verhaal van Tazin

Miles Mercera: Geboren op 27 april 1988 in Amersfoort

HET BESTE JONGETJE VAN DE KLAS.......

Tegenover mij zit  ‘Mister handsome’ Miles Benethson Malcolm Mercera, 22 lentes jong, geboren op 27 april 1988 te Amersfoort in Nederland. Zoon van Benjamin Mercera, 58 jaar geboren op Bonaire en Ethel Mercera – Schoobaar eveneens 58 en geboren op Curacao. Lees hier het hele verhaal van Miles

Charmaine Alberto: Geboren op 27 september 1977 te Curaçao

GEWACHT OP ‘HET JUISTE MOMENT’

Aan het woord is Charmaine Alberto, sinds 11 januari 2010 de coördinator leren en werken bij Fundashon FORMA (de organisatie die zorg draagt voor onderwijs aan volwassenen die niet de kans hebben gehad om onderwijs te volgen en/of door omstandigheden hun onderwijs hebben moeten stoppen). Lees hier het hele verhaal van Charmaine

Danilo Christiaan: Geboren op 18 januari 1972 te Curaçao

Danilo’s advies ‘Help je eiland, als je kan’!

Tegenover mij zit Danilo Christiaan, de gepassioneerde manager van cultuurpark Mangazina di Rei, die in november 2006 met zijn vrouw Heleen Quartel de oversteek maakte van Nederland naar Bonaire. Samen met zijn 3 vrouwen, Danilo heeft nog twee dochters, Felisa (5 jaar) en Jamila (2 jaar) woont hij in het familiedorp Rincon, op steenworp afstand  van ‘zijn’ cultuurpark. Dat bevalt het echtpaar erg goed, temeer omdat Danilo zo’n slordige 80 uur per week voornamelijk op maar ook buiten het park bivakkeert. Lees hier het hele verhaal van Danilo.

Eddy & Sonia Carrillo

It’s all in the family!....

Eén familie, éen bedrijf en bovendien een gezin met meerdere culturen in elkaar verweven. De, op het eiland, zeer gerenommeerde Carrillo’s  runnen Eddy’s restaurant & catering aan de Kaya Gobernador Debrot in Hato. Het management team bestaat uit twee Eddy’s en twee Sonia’s. Vader en zoon, moeder en dochter dragen dezelfde naam. In tegenstelling tot normaal treft u hier een uniek duo interview (een dubbele testimonial) van een uniek ondernemersgezin. Lees hier het hele verhaal van de familie Carillo.

Louella Mercera: Geboren op 26 april 1963 te Bonaire

Het grootste deel van haar leven woonde Louella op Bonaire. Ze heeft hier haar schoolopleiding genoten aan de SGB, waar indertijd nog de fraters les gaven. Louella kon goed leren en de fraters vonden daarom dat ze na het MAVO examen door zou moeten studeren in Nederland. Maar de traditie wilde dat ze als enig meisje in een gezin van zeven kinderen, thuis op Bonaire zou blijven. Lees hier het hele verhaal van Louella.

Nigel Paul: Geboren op 1 maart 1976 op Aruba

Nigel was 18 toen hij na het afronden van zijn VWO opleiding naar Nederland ging om te studeren. Het werd Sociaal Wetenschappelijke Informatica (nu omgevormd tot Informatiekunde) aan de Universiteit van Amsterdam, een studie waar hij pas echt het nut van zag nadat hij tussentijds was gestopt en was gaan werken. Lees hier het hele verhaal van Nigel